Wistje datjes van onze vakantie bij Nico.

Wist je dat ...

- je in de snoepwinkel beter spekjes neemt.Veel spekjes voor weinig geld, want dit weegt niets.
- Er soms 3 ijskoninginnen in de auto zaten.
- Dinge en dinge dinges is.
- Tim alleen meisjes ziet staan aan de rand van het bos.
- Nico snurkt (volgens Tim)
- Tim snurkt (volgens Nico)
- Tim Ilse heeft ziek gemaakt.
- Nonke Bèr ook mee op vakantie was.
- Tim nonke Bèr moest reanimeren.
- we regelmatig moesten flappentappen.
- Nico hoogtevrees heeft op een slee.
- de oude orgel in de kerk soms ook alleen speelt.
- Ilse de rolluikskes geen 5 minuten kon open houden in de auto.
- Ons ma geen zittende kont heeft.
- we weer een goede kookmoeder bij hadden, maar dat ze soms langer in de badkamer stond dan in de keuken.
- Nico alleen de plantjes water geeft als zijn pietje fluit.
- Nico maar 1 pietje heeft.
- Piepke zuigen een nationale sport is geworden in Zweden.
- Tim ze goed kan vangen (de vis)
- Al-Quaida nu ook low-budget vliegt.
- Monique nogal jaloers uit de hoek kan komen.
- alles nog eetbaar is na de vervaldatum.
- Taco's een nationaal gerecht is in Zweden.
- we Amy McDonnald minstens 1x per uur op RIX FM kwam.
- weetje watjes hetzelfde is als wistje datjes.
- de B&B van NIco 5 sterren waard is.
- De mooie en unieke vakantie er voor ons alweer opzit.

Verslag van Maandag 23 februari.

Hier zijn we weer voor een laatste keer deze vakantie.
Vandaag stond er niets op de planning. We konden deze dag zelf invullen.
We zijn opgestaan en hebben weer eens genoten van een lekker ontbijt.
Rond half 10 zijn we vertrokken naar de big tith (groot shoppingcenter).
Na ongeveer een uur waren we aangekomen. Tussen het winkelen door hebben we genoten van een heerlijk ijsje. Koud buiten of niet? Ijs smaakt ons altijd!
Terug thuis zijn we nog een stevige wandeling van ongeveer een uur gaan maken.
Van het uitzicht krijg je NOOIT genoeg. Zo mooi is het hier buiten.
Maar aan de leuke dingen komt natuurlijk ook een einde.
Nu was het tijd om te poetsen. We kunnen Nico toch niet laten zitten met het stof en vuil dat wij hebben gemaakt ?!
Daarna hebben we genoten van het laatste avondmaal samen. Spaghetti !!!
Christa had ook deze maaltijd weer tot een goed en lekker einde gebracht.
Bedankt Christa.
De afwas is gedaan. Nu onze koffers pakken en op tijd gaan slapen, want morgen moeten we vroeg vertrekken.
Met pijn in ons hart nemen we afscheid.
Bedankt NICO voor de gastvrijheid en de leuke dingen die we gedaan hebben.
Tot ....

Verslag zondag 22-02-2009

Hej hej, vandaag ben ik aan de beurt om een verslagje te posten over weer een onvergetelijke dag in Zweden.
We zijn opgestaan om 7:00 uur, hebben goed ontbeten, onze picknick klaargemaakt, sneeuw geruimd (dit was wel nodig, want het had en was nog altijd goed aan't sneeuwen)en zijn rond 9:00 uur samen met Bosse vertrokken richting Malingsbo-kloten om te gaan ijsvissen. Dit wordt hier ook wel pimplar genoemd.
Na ongeveer een uurtje rijden stopten we op een godsverlaten plek en werd de auto aan de rand van de weg geparkeerd. De sneeuwschop, de viskoffer, het emmertje met het levende aas, de picknick, de motorboor,... werd uit de koffer genomen. Met behulp van de kaart en het kompas moesten we de juiste weg zoeken. Aangekomen op de plaats boorde Bosse 5 gaten in het ijs. Het ijs was minstens een meter dik. We moesten dus geen schrik hebben om door het ijs te zakken. We lieten dan de vislijn met een loodje tot op de bodem zakken om de diepte te bepalen. Daarna trokken we de lijn terug op en maakte het levende aas aan de haak en gooiden dit terug in het water. Nu moeten we wachten tot we de lijnen zagen bewegen. Dan hadden we beet.
Om dit wachten te doorbreken gingen we aan de rand van het meer sneeuw ruimen en onze picknick voorbereiden. Dit was niet zo evident. We moesten hout sprokkelen, een kampvuur maken en van een tak maakten we een spies die we nodig hadden om onze worstjes te roosteren. Daar stonden we dan, met zen allen rond het vuur te wachten tot ons worstje bruin was. Dit worstje staken we dan ik een broodje samen met ketchup en mosterd en smullen maar. Mmmmmmm.
Monique had het wel wat moeilijk met het wachten. Ze werd er op een bepaald moment zelfs een beetje agressief van! Christa verloor hierdoor zelfs een beetje lucht.
Maar ons wachten werd beloond. We hadden beet!!!!! Wij waren allemaal door het dolle heen, want Bosse had ons gezegd dat de kans om iets te vangen 0% was.
Voldaan vertrokken we terug richting de auto.
Maar vertrekken was makkelijker gezegd dan gedaan, want we geraakten niet weg met de auto. Met man (en vrouw) en macht moesten we duwen om weg te komen.
Behalve Christa, zij zat al lachend vanuit de auto te filmen.
Onderweg terug naar het huisje van Nico stopte Bosse en zei ons om te draaien en een stukje terug te rijden. Dit deden we en wat zagen we ???? Jaja, het was echt waar, er stonden gewoon een moeder en dochter Moose aan de rand van de weg. Dit was echt wel een mooi zicht. Dit maakte onze dag compleet goed. Nu hadden we alles gezien wat we wilden zien en konden we weer blij en goedgezind onze weg na huis verderzetten.
Thuisgekomen hebben we ons opgewarmd met ne koffie en ne chocomelk.
Als avondeten hebben we friet videe gegeten. Dit was een leuke afsluiter voor een hééééééééél leuke dag. Morgen zijn we er weer voor de laatste update van ons verblijf in B&B NICO.
Toedels Ilse xxx

Verslag Zaterdag 21-02-2009

Vandaag is het mijn beurt om een verslagje neer te pennen op deze blog. Vandaag hebben kunnen uitslapen (8u30), na een lekker ontbijt maken we ons klaar om te gaan "pulkarren", sleeën voor de belgen onder ons. Zodat het kind terug bovenkwam bij ons. Daarna maakten we een wandeling op het meer achter bij Nico, dan sta je daar midden op da meer "fantastisch" gewoon niet te beschrijven. Terug naar Nico´s place om daar spek met ei te eten om terug op krachten te komen. Want Nico had nog een activiteit gepland naar "Slava Silvergruvan". Een zilvermijn die 155m diep is. Daar liepen we dan tussen de gangen en de ondergrondse meren. Je kan er zelfs blijven overnachten, geen pottekijkers dus. Toen terug naar Söderbärke waar we onderweg een paar hertjes zagen aan de rand van het bos. Aangekomen bij Nico begon de mexicaanse avond met nacho´s en taco´s en de dipsausjes niet te vergeten. Hejdo en tot de volgende keer. Groetjes Tim

verslag van vrijdag 20 februari

Na een heerlijke nacht slapen, héél vroeg moeten opstaan van Nico. Na een stevig ontbijt zijn we naar Stockholm vertrokken.
Als Belg op de autostrade kijk je je ogen uit. Geen verkeer vergeleken met ons belgenlandje. Hier is het iedere dag precies autoloze zondag...
Na ongeveer 2 en een half uur in onze Volvo zijn we aangekomen in de Big City.
Volgens Nico zijn collega's is het daar verschrikkelijk druk qua verkeer en volk.
Als Belg sta je dan voor een rood licht, links en rechts ocharme 5 autos achter elkaar =)
WE kunnen dus niet begrijpen waarom de zweden dus zeker niet met de auto naar de stad durven gaan. "Dat doe je toch niet! Vééél te gevaaarlijk!!!!"
Onze kinderen zouden hier zelfs in Stockholm kunnen leren autorijden, zo rustig is het hier (Onze Peter heeft gisteren zijn rijbewijs gehaald trouwens).
Maar goed, Nico is dus de ideale gids, ieder zijn ding, shoppen met de dames, geen probleem. Hij brengt ieder van ons naar zijn winkeltje of het nu om kleding gaat of een snuisterij, Nico weet raad...
Zo zijn we stilletjes afgeakt onder een stralende zon naar het oude stads gedeelte. Onze jongste van de groep was in de mening dat de koning op het balkon zou verschijnen bij het wisselen van de wacht. Was die even teleur gesteld.... =(
Om 12.15 kwamen de mannen met hun beremuts buiten gehuppeld. Iedereen schoot in een lach. Inwendig natuurlijk want ze hadden toch allemaal een geweer bij. In het oude gedeelte zijn we dan over de grote markt gewandeld naar een gezellig restaurantje waar we de dagmenu gegeten hebben.
Blij maar met koude voeten trokken we toen naar de overdekte markt. Gezellige boel lekker warm en knus. We hebben ons kunnen vergapen aan allerlei vissen die daar klaar lagen voor consumptie. Na veel overleg werd de innerlijke mens versterkt.
Daarna werden de nodige fotos genomen.
Dat Nico Stockholm een kent was heel duidelijk: Hij weet zelfs al waar er gegeten wordt met zilveren bestek.
Iets wat zeker de moeite is om te gaan bekijken is de 'absolut ice bar' Onder een warme cape met handschoenen kom je in een grote ijsgrot binnen. We werden er allemaal stil van. De stoelen en zelfs de glazen zijn van ijs. Antartica is voor ons toch net iets te koud...
Rond 18 uur zijn we dan moe maar heel tevreden richting huiswaarts gereden. Maar volgens Nico moesten we onderweg toch even stoppen bij de grootste snoepwinkel van Zweden. Ik denk niet dat een diëtiste in België dat iemand zou aanraden. Snoep kopen per kilo, maar de punten werden niet geteld vandaag. Met een zak snoep vol caloriebommen zijn we pijpje zuigend naar huis gereden. Ondanks de vrieskou ws die een dag die we nooit meer zullen vergeten.
Nico is the best!
Geschreven door Monique

verslag van donderdag 19 februari geschreven door Christa

Onze eerste volledige dag al achter de rug.
Gisteren na een vlotte vlucht eindelijk aangekomem bij Nico om kwart voor tien.
Onderweg in de auto begreep ik waarom wij weer zo graag terug wilden.
Zo mooi het hier is in Zweden en zo rustig. Hoe verder we reden hoe meer sneeuw en heel op het einde begon het ook nog te sneeuwen.
Nico zat zoals altijd vol verrassingen. We kregen een mapje met de uitstappen van deze vakantie.Ik zal wat vertellen over onze eerste dag.
Na een heel uitgebreid ontbijt zijn we op verkenning geweest in het dorp Soderbarke waar Nico woont.De buurvrouw van Nico Ingela werkt aan de kerk en heeft ons tot boven in de kerktoren gebracht.Na vele trappen omhoog konden wij genieten van een prachtig uitzicht van het dorp en over het meer.
Na deze wandeling zijn we onze boodschappen gaan doen in Avesta en koffie gaan drinken in het oude gedeelte van Fagersta hoe men kan zien hoe het er vroegen uitzag met de typische huisjes.Je kan het een beetje vergelijken met ons Bokrijk.
Terug bij Nico thuis hebben hebben wij onze innerlijke mens wat versterkt met pannekoeken.
Om half acht werden we verwacht in het restaurant in Oti Gard om plank te eten samem met enkele collega´s van customer service.
We kijken al weer uit naar morgen want dan staat Stockholm op het programma.
Wordt dus vervolgd.

De eerste maand van 2009 zit er al op

Hallo beste blog lezers, Amaai, wat gaat ge tijd snel. De eerste maand van 2009 zit er al op. Wat is er hier allemaal gebeurt na de laatste post op de blog? Wel, ik had een deugd doende vakantie gehad in België en het was enorm fijn om iedereen nog eens terug te zien (zoals familie destrooper, Didier, Ruben, Koen, Nard, the ladies from EDC ;-), Tim, Robin)en nog zo veel andere.... Na de feestdagen terug naar hier gekomen (samen met mijn mama) en terug aan het werk geslagen. Hier zitten we trouwens nog midden in de winter. Buiten ligt ongeveer een halve meter sneeuw en overdag hebben we temperaturen van om en bij de - 10 graden. Gelukkig zijn de dagen al serieus aan het lengen. Om en bij de 6 minuten per dag (op 10 dagen is dat dus een uur!) Ook ben ik terug aan het vliegen geslagen. Achter op het 25 cm dikke ijs is het nu een heel mooie vlakte om met 'park-flyers' te vliegen en van die goedkope kant-en-klare piepschuimen vliegers te vliegen. Veel fun, zeker als je wil filmen en vliegen tegelijk, dan gebeurd het wel eens dat je tegen je eigen vliegt (zie filmpje) =) De volgende die op bezoek zijn nu bij mij zijn Monique, Christa, Ilse en Tim. Zij komen een kleine week op bezoek en we gaan plezante uitstappen doen. Zij zullen ook de volgende zijn die hier een verhaaltje komen schrijven (hou mijn hart al vast) :o)



Hier zie je 2 van de vliegtuigen. De Wing Dragon en de X-Twin dubbeldekker



Hier de Wing Dragon op de grote ijsvlakte



Mijn mama en de X-Twin



Zo zie je maar dat filmen en vliegen tegelijk soms hilarisch kan zijn