Als Belg op de autostrade kijk je je ogen uit. Geen verkeer vergeleken met ons belgenlandje. Hier is het iedere dag precies autoloze zondag...
Na ongeveer 2 en een half uur in onze Volvo zijn we aangekomen in de Big City.
Volgens Nico zijn collega's is het daar verschrikkelijk druk qua verkeer en volk.
Als Belg sta je dan voor een rood licht, links en rechts ocharme 5 autos achter elkaar =)
WE kunnen dus niet begrijpen waarom de zweden dus zeker niet met de auto naar de stad durven gaan. "Dat doe je toch niet! Vééél te gevaaarlijk!!!!"
Onze kinderen zouden hier zelfs in Stockholm kunnen leren autorijden, zo rustig is het hier (Onze Peter heeft gisteren zijn rijbewijs gehaald trouwens).
Maar goed, Nico is dus de ideale gids, ieder zijn ding, shoppen met de dames, geen probleem. Hij brengt ieder van ons naar zijn winkeltje of het nu om kleding gaat of een snuisterij, Nico weet raad...
Zo zijn we stilletjes afgeakt onder een stralende zon naar het oude stads gedeelte. Onze jongste van de groep was in de mening dat de koning op het balkon zou verschijnen bij het wisselen van de wacht. Was die even teleur gesteld.... =(
Om 12.15 kwamen de mannen met hun beremuts buiten gehuppeld. Iedereen schoot in een lach. Inwendig natuurlijk want ze hadden toch allemaal een geweer bij. In het oude gedeelte zijn we dan over de grote markt gewandeld naar een gezellig restaurantje waar we de dagmenu gegeten hebben.
Blij maar met koude voeten trokken we toen naar de overdekte markt. Gezellige boel lekker warm en knus. We hebben ons kunnen vergapen aan allerlei vissen die daar klaar lagen voor consumptie. Na veel overleg werd de innerlijke mens versterkt.
Daarna werden de nodige fotos genomen.
Dat Nico Stockholm een kent was heel duidelijk: Hij weet zelfs al waar er gegeten wordt met zilveren bestek.
Iets wat zeker de moeite is om te gaan bekijken is de 'absolut ice bar' Onder een warme cape met handschoenen kom je in een grote ijsgrot binnen. We werden er allemaal stil van. De stoelen en zelfs de glazen zijn van ijs. Antartica is voor ons toch net iets te koud...
Rond 18 uur zijn we dan moe maar heel tevreden richting huiswaarts gereden. Maar volgens Nico moesten we onderweg toch even stoppen bij de grootste snoepwinkel van Zweden. Ik denk niet dat een diëtiste in België dat iemand zou aanraden. Snoep kopen per kilo, maar de punten werden niet geteld vandaag. Met een zak snoep vol caloriebommen zijn we pijpje zuigend naar huis gereden. Ondanks de vrieskou ws die een dag die we nooit meer zullen vergeten.
Nico is the best!
Geschreven door Monique
Geen opmerkingen:
Een reactie posten